12 Ocak 2016 Salı

Beni takip edenler bilir son bir yıldır #yürüyelimaşkile sloganını çok yol yürüdüm. 

Yürümeye de devam ediyorum.

Niyetim hep aşkta kalmak.

2015 de bu sözü kendim ile çok bütünleştirdim. 

Anlattığım derslerimde yaptığım koçluk seanslarında örneklerim izlenimlerinden oldu.

Elini tuttuğum kişiler bana ışık oldu.

Yaptığım her işe, her kişiye, her duruma, her nesneye, her duruma aşk gözlüğü ile bakma fikri 2015 de bana çok iyi geldi. 

Tabi ki bu bakış açım hayatın içinde derin bir akışın olduğunu tekrar tekrar anımsattı.

Bazen baktığım bir yüzde gördüğüm hüzün kalbime dokundu.

Bazen duyduğum bir melodi içimde bana başka kapılar açtı. 

Bazen sabahleyin hiç tanımadığım insanlarla kurduğum temas beni daha iyi hissettirdi.

"İşleriniz rast gitsin", "bereketiniz bol olsun", "sevdiklerimize şükürler olsun" ile büyüdü ruhum bu sene

2015 de yaşamıma mucizeleri davet ettim, hepsi geldi. 
Kapıyı açık bıraktım, rahatça oturdu bana beni anlattı.

Evrensel akışa teslim oldum, düştüm, kalktım, yazdım, sıkıldım ama hep şükür ettim ve hep aşkta aşkla kalmayı seçtim.

Geçtiğimiz yıl her senekinden daha fazla büyüdüğümü hissettim.

İçimde sanki bir şeyler yer değiştirdi. 

Sanki kocaman bembeyaz bir balon ile çevrildi bedenim. İdrakım bana beni gösterdi.

Sanki ilahi iradenin koruması altına girdi ruhum.

Okuduğum olumsuz haberler, duyduğum tehlikeli kelimeler sanki içimdeki aşk ateşi ile yandı, küle döndü ve sonra tekrar başka bir hal aldı şüküre döndü.

Bu yıl Halden hale geçti gönlüm.

Kendi kendimde bulduklarım, başkalarında gördüğüm benler bana ışık tuttu. 

Bu yıl yardım etmeyi, şifayı paylaşmayı seçtim.

İnsanı her durumda sevmeyi, kabul etmeyi, anlamayı görmeyi deneyimledim. Yorulmadım mı çok yoruldum ama hep "haktandır" dedim.

Herşeyi olduğu gibi geldiği gibi yaratıldığı gibi kabul etmeyi tercih ettim. Özgür iradem ile #yürüyelimaşkile dedim.

Bana gelip dertlerini anlatanlara "ya senin gördüğünün dışında bir şey varsa" dedirtti hayat bana.

"Ya biz gerçekten söylenen kadar eşsizsek, Ya gerçekten kendimizi sevdiğimizde herşey değişiyorsa "

Denedim, 

Tecrübe etmeme vesile olanlara eyvallah dedim

Yağmur da gelse Fırtına da esse, yer yerinden de oynasa, her ne olacaksa olacaksa, 
ben eyvallah demeye gönül verdim. 

Peki ne oldu da böyle oldum 

Sanıyorum içimdeki beni görmeye onun ile gece sohbetlerine başladım. 

Ben Aşk ile Aşkta insanı sevmeyi, aşktan yanmayı,
tutku ile işime, eşime, çoçuklarıma, danışanlarıma, eğitim verdiklerime,  metrobüste Merhaba dediklerime, minibüste kavga edenlere, takside yol vermeyenlere, sohbetlerimle sarılmaya onlara da ışığın kendi içinden geldiğini söylemeye devam ettim.

Şimdi ilahilerle coşan gönlüm, 

Çizdiklerimde var olan ruhum

bir notanın başka bir notaya değmesinden yansıyan iç ferahlığım  ile  
Ben artık ben olma yolunda noktadayım.

O zaman YürüyelimAŞKile..

Eyvallah
Kategoriler

0 yorum:

Yorum Gönder