16 Temmuz 2014 Çarşamba

Masmavi kocaman ışık saçan gözleri her zaman umut doludur Nursen Annemin.

Her an meraklı gözlerle bakar hayata.

Daima umutlu ve hep mutludur.

Geçen Perşembe, annemin doktor muayenesi zamanıydı.

Kendisini almaya gittiğimizde, nefes alma güçlüğü çektiğini fark ettik. Bunun üzerine uzun süredir var olan ses kısıklığı da eklenince, anneme sordum.

“Anne sen biraz güç nefes alıyorsun, bir doktara götürsek mi seni? “


“Yooo ben gayet iyiyim hiç bir şeyim yok benim“ diyerek gülümsedi. Sonra zorlukla merdivene tutunarak aşağı indi.

4 katlı bir binanın en üst katında Engin babam ile birlikte oturan annem bu kadar uzun zamandır o 4 katı günde belki 10 kez çıkıp iniyor ama durumundan hiç şikayetçi değil.

Kendisini 13 yıldır tanıyorum hayatından bir kez olsun şikayet ettiğini bilmem. Hayata daima olumlu bir bakış açısı vardır.

Perşembe günü doktor kontrolüne çıktık yola…

Nefes zorlanıyor.

Bir de dedik Göğüs hastalıklarına gidelim.

Muayene esnasında, Doktorun sorduğu her sorunun yanıtı iyi ve mutlu yanıtladı. Yani gözümüzle görmesek, duymasak, ben bile iyi olduğuna inanacağım.

Tetkikler sonrası konulan teşhis; Ciddi bir Guatr büyümesi ve tiroitlerinde nodüller var. Sadece kuş gözü büyüklüğünde bir noktadan nefes alıyor. İnanılmaz yorgunluğu oluyor, uykusu geliyor, ama kimseye hayattan şikayet etmiyor. Kimseye kızmıyor. Kimseye sitem etmiyor.

Doktor Solunum muayenesi istedi. Annem ile muayene gerçekten çok eğlenceli geçti. Ses kısık, ama bir türlü doktorun istediği şekilde ve süratte, uzattığı minik boruyu üfleyemiyor. Bende destek olmak için “Anne bak üfle ki sesin açılsın iyileş ve şarkılarını yine gür sesin ile söyle” dedim.

Bir bana baktı, bir de doktora .. Sonra başladı en eğlenceli şarkısını söylemeye ;

“When I was just a little girl, I asked my mother, What will I be ?
Will I be pretty? Will I be rich? Here’s what she said to me.
Que sera, sera.. Whatever will be, will be..
The future’s not ours to see
Que sera, sera .. What will be, will be”

Muayenesini başarısız notu ile geçti.

Ama annem o odadan da mutlu çıktı. Bunu hiç dert etmedi.

Ben geçen haftadan sonra şunu fark ettim. Hayat ile uyum içinde kaldığında her işin su gibi akıyor. Öfkeden arındıysan, var olan tüm sıkıntıları akışta kabul ediyorsan sana her yol açık. Tüm doktorlar sanki kapılar açık onu bekliyor. Sanki  laboratuvarlar onun testlerine öncelik vermek için hazır. O büyük ve zorlu kalabalık sanki sadece şikayet eden insanlara ayrılmış.

Şimdi yakın zamanda ameliyat olacak.

İnşallah herkesin duası ile hızlıca iyi geçecek.

Yaşama ait bakış açısı her zaman olumlu, neşeli, her daim kibar, nazik olan Nursen Annem, Que Sera sera diyecek....


Kategoriler

0 yorum:

Yorum Gönder